پديده اي به نام “اشك ها و لبخند ها”

روزي روزگاري يك فيلمي بود به نام The Sound Of Music كه اكثر ما از آن خاطره هاي جورواجور داريم، البته در آن زمان هاي دور كه فيلم به ايران آمد همه آن را به اسم “اشك ها و لبخند ها” مي شناختند . حالا ديگر آن روز ها گذشته است و ما در معرض يك “اشك ها و لبخند ها” ي ديگر البته از نوع وطنيش قرار گرفتيم . سريال آخر حسن فتحي كه نام آن ما را به ياد شاهكار موزيكال سينما مي اندازد واقعا خوب است و اگر مي توانيد آن را تماشا كنيد درنگ نكنيد !

نحوه روايت قصه كه همراه با غافلگيري هاي شيرين است ، در تلويزيون سابقه ندارد ، بازي مهدي هاشمي ، گوهر خيرانديش ، هومن برق نورد و شهره لرستاني حقيقتا ستودني است والبته ساير بازيگران نيز بازي قابل قبولي دارند . ديالوگ ها نيز به سياق آثار شاخص تر فتحي “شب دهم” و “پستچي سه بار در نمي زند ” دلنشين است . البته نوشتن ديالوگ ها در اين سريال به عهده ي عليرضا نادري بوده است . اين سريال بار ديگر نشان داد كه كمدي در تلويزيون سال هاست از كمدي در سينماي ايران پيشي گرفته است .

نكته ي قابل توجه ديگر در اين سريال اين است كه از آن جا كه داستان حول زندگي خانوادگي سينما دار ( با بازي مهدي هاشمي ) است ، فيلم در لايه ي زيرين تر خود گاهي به شرايط سينماي ايران انتقاداتي وارد مي كند و البته گاها به ستايش تاريخ سينماي ايران نيز مي پردازد . جالب آن جاست كه اين احوال به كمدي موقعيت به كار گرفته در فيلم نيز با لطمه وارد نكرده است .

مطلب را با بيان اين اعتراف به پايان مي برم كه خودم نتوانستم سريال را در همين چند قسمت اندك منظم دنبال كنم و احتمالا پس از اين نيز نخواهم توانست و افسوس نديدن آن را مانند نديدن “دكتر قريب” كيانوش عياري با خود خواهم داشت . چه كنم كه مدت هاست سريال ديدن برايم ناممكن شده است . ولي با اين همه هر كس مي تواند اين سريال را ببيند ، ترديد نكند .