اميدوارم” روزهاي بدبختي” پس از تعطيلات نوروزي را اميدواركننده يا حداقل قابل تحمل شروع كرده باشيد .

حتما به گوشتان خورده است كه “اخراجي ها 2″ ( تا 13 فروردين ) بيش از 3 ميليارد فروخته است تا مشت محكمي به دهان ياوه گويان ( جميع منتقدان فيلم ) بكوبد ! “سوپر استار” حدود 250 ميليون تومان و “بيست” و “وقتي همه خوابيم ” هر دو حدود 130 ميليون تومان از گيشه نوروزي سهم برده اند . فقط مي توان گفت جالب است ، همين !

نكته اي بايد عرض كنم : بنده بنا به دلايلي عادت دارم به فيلم هاي ايراني به قول معلم ها با ارفاق و به قول مهندس ها با يك Safety Factor نمره بدهم . البته در حال حاضر زمان و حوصله ي توضيح دلايل كذايي را ندارم متاسفانه !

مطلب ديگر اين كه شايد براي بعضي ها سوال پيش بيايد كه چرا بنده نقد فيلم هاي جشنواره را پس از اكران عمومي مي نويسم و چرا پس از جشنواره ننوشتم ؟! عارضم خدمت اين عزيزان كه بنده علاقه اي به جفا كردن در حق ديگران را ندارم . چه ربطي دارد ؟ خب به نظر من با يك بار ديدن فيلم در جشنواره نبايد پرونده ي فيلم را پيچيد . اين از انصاف به دور است ! يك گروه چند ده نفره ماه ها با صرف چند ده ميليون پول يك فيلم يسازند و ما خيلي راحت به قول مديري بزرگ “فرتي” پته و پوته شان را به باد دهيم ! البته مي توان با يك بار ديدن فيلم يادداشتي بر آن نوشت و لي نقد فيلم نه ! اين نظر شخصي جناب جمالزاده است و خواهشا به كساني كه مخالف اين ادعا هستند بر نخورد !

مرحوم كوروساوا مي فرمايند : مردم با قلب خود فيلم مي بينند ولي منتقدان سينما با عقل خود . من با اين سخن استاد مخالفم زيرا كساني از جمله خود بنده هستند كه اگر روزي قلب و احساسشان در ديدن فيلم از كار بيفتد قطعا همان موقع بي خيال هنر هفتم خواهند شد . درست است كه ما عادت كرده ايم كه در همان بار اول فيلم ديدن نيز در پستوي ذهنمان براي فيلم چرتكه اندازي كنيم ولي اصل وجودمان را به فيلم مي سپاريم تا از آن لذت ببرد . البته اگر فيلم قابليت لذت بردن داشته باشد !